امروزه نمايندگان حامي دولت (اصلاح طلبان) حتي از انجام ابتدايي ترين مسؤليت خود به عنوان يک رکن مهم نظارتي دست کشيده اند. در اين وضعيت به جاي اين که نمايندگان مجلس به فکر چاره براي فرهنگيان و مشکلات لاينحل آنان باشند، درگير رقابت بر سر منافع حزبي و جناحي مي باشند.

به گزارش کلاس بیست، حسين طاهري فرد کارشناس ارشد جامعه شناسي در یادداشت ارسالی به این پایگاه خبری نوشت: در هياهوي رسانه اي و خبري هاي گوناگون درباره استيضاح فاني و بهره برداري هاي جناح هاي مختلف، اين واقعيت تلخ را نبايد فراموش کرد که در سه سال وزارت فاني اوضاع فرهنگيان نه تنها بهبود نيافته که از بسياري جهات بدتر هم شده است.

نگاهي به کارنامه سه ساله فاني اين واقعيت را آشکار مي کند که آموزش‌وپرورش از اهداف اصلي خود منحرف شده است و با بحران مواجه شده است. نبود خرد جمعي و شتاب زدگي در تصميم گيري هاي اين وزارتخانه، سياست بازي و موضع گيري هاي حزبي و جناحي کارنامه غير قابل قبولي از عملکرد وزير ارائه داده است.

در شرايط فعلي آموزش‌وپرورش در معرض مشکلات و نابه ساماني هاي جدي قرار دارد و براي برون رفت از اين وضعيت نيازمند تغييرات و اصلاحات اساسي است.

اگرچه در شروع طرح استيضاح فاني، طراحان استيضاح از طيف هاي مختلف سياسي و داراي اهداف و انگيزه هاي متنوع بودند، اما در ادامه نمايندگان اصلاح‌طلب (فراکسيون اميد) سکان هدايت استيضاح را به دست گرفتند.

حال مشخص نيست چرا نمايندگان اصلاح‌طلب که دليل استيضاح را صيانت از حقوق و منافع فرهنگيان و دانش آموزان اعلام کرده بودند در چرخشي عجيب عدم آمادگي فضاي عمومي و سياسي کشور براي استيضاح را اعلام مي کنند و با بسيج تمام نيروها در تلاشند تا ساير نمايندگان موافق استيضاح را منصرف يا وادار به عقب نشيني کنند؟!

رويکرد کنوني کميسيون آموزش‌وتحقيقات مجلس، خصوصاً اعضاي فراکسيون اميد به مقوله آموزش‌وپرورش و مشکلات اساسي فرهنگيان جاي بسي سوال و تعجب دارد.

نکته تامل برانگيز اعتراف نمايندگان به عدم کارايي و ضعف مديريت در اين وزارتخانه است اما استنکاف از استيضاح و چشم پوشي بر عملکرد نامطلوب وزير دولت اعتدال و تيم مديريتي اش به بهانه هايي چون سال پاياني دولت يازدهم و انتخابات پيش روي، زمان اندک تا شروع سال تحصيلي جديد و جلوگيري از هرگونه تشتت و اختلاف نظري، براي فرهنگيان چه پيامدي خواهد داشت؟ آيا اين خود زمينه آشفتگي و ايجاد مشکلات بيشتر را فراهم نمي كند؟

به نظر مي رسد در شرايط فعلي نمايندگان فراکسيون اميد مصلحت آموزش‌وپرورش و فرهنگيان را فداي منافع حزبي و جناحي خود کرده اند و فراموش نموده اند که بخش اعظمي از موفقيت خود و هم حزبي هايشان را مديون جامعه بزرگ فرهنگيان هستند.

در شرايط کنوني ، آموزش‌وپرورش هم از لحاظ مديريتي و هم از لحاظ اقتصادي بامشکلات جدي درگير است. نمايندگان مجلس با اين همه ضعف ها و کاستي هاي موجود در آموزش‌وپرورش که بخشي از آن به عهده آنان است، بايستي با جديت تمام تلاش مي کردند تا رضايت معلمان را در نحوه انجام مسؤليت هاي قانوني شان به دست آورند و به اين ترتيب حداقل مشروعيت مردمي شان را افزايش مي دادند.

اما مجلسيان پيش از آن که در فکر مشکلات عديده وزارتخانه آموزش‌وپرورش و مشروعيت مردمي خود باشند، بازهم در کشاکش جنگ قدرت و امتيازخواهي در درون ساختار نظام گرفتار شده اند. اين تضادها و کشمکش ها تمامي کارکردها را مختل و تمامي برنامه ها را متوقف و زمينه نارضايتي جامعه بزرگ فرهنگيان از مجلس و دولت تدبير‌واميد را فراهم مي کند.

امروزه نمايندگان حامي دولت (اصلاح طلبان) حتي از انجام ابتدايي ترين مسؤليت خود به عنوان يک رکن مهم نظارتي دست کشيده اند. در اين وضعيت به جاي اين که نمايندگان مجلس به فکر چاره براي فرهنگيان و مشکلات لاينحل آنان باشند، درگير رقابت بر سر منافع حزبي و جناحي مي باشند. اکنون که مرزبند هاي سياسي و حزبي کاملاً آشکار شده است، فرهنگيان باور دارند که مجلسيان به منافع آنان نمي انديشند. حل مشكلات ساختاري آموزش‌وپرورش نيازمند عزمي جدي است، جديتي كه به نظر مي‌رسد درشرايط كنوني ديده نمي‌شود.

امروزه صداي اعتراض فرهنگيان از هر گوشه و کنار کشور در ارتباط با سياست ها، غفلت ها، کاستي ها و ناکارآيي هاي وزير و تيم مديرانش بلند است. نمايندگان مجلس اگر اندکي عرق ملي داشته باشند، بايد اين صداها را بشنوند و براي شان پاسخ پيدا کنند. اما متأسفانه چنين برداشت مي شود که هيچ اراده اي براي خدمت به فرهنگيان در نزد نمايندگان وجود ندارد. اراده ها اغلب شخصي و حزبي و تيمي است تا ملي.

نمايندگان مجلس و دولت مردان بايد بدانند که جامعه بزرگ فرهنگيان امروز آگاهانه تصميم مي گيرند و اگر آنان مصالح و منافع فرهنگيان را قرباني منفعت هاي حزبي و جناحي خود کنند، ممکن است در آينده نه چندان دور با رويدادهاي ناخواسته و غير قابل باور روبه رو گردند.

نمايندگان مجلس خصوصاً اعضاي فراکسيون اميد بايد بدانند که اين رسم نمايندگي، فرار از مسؤليت است. اي کاش منتخبان مردم احساس مسئوليت بيشتري مي کردند و تصميم منطقي و عاقلانه را جايگزين مصلحت انديشي و حفظ منافع خود مي نمودند.

اي کاش آنان صداقت در گفتار و رفتار را سرلوحه خدمت به فرهنگيان قرار مي دادند.

هنوز فرصت باقيست، نمايندگان مجلس مي توانند با رويکردي شفاف و غير سياسي سبب ترميم اعتماد آسيب ديده فرهنگيان شوند.

نوشتن دیدگاه

توجه!

کلاس بیست نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمی یابند. .
اگرچه تلاش می شود نظرات ظرف 2ساعت تعیین تکلیف شوند اما نظراتی که پس از ساعت 19 نوشته شود حداکثر تا 9 صبح روز بعد منتشر می شوند


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

اخبار مهم

 

کلیه حقوق محفوظ است، استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.   

طراحی و تولید: "برهان گرافیک"